de laatste tijd flink wat rondgereisd, zowel mentaal als physiek, en nu eindelijk beginnen met tot rust te komen. reizen is leuk, vrienden weer zien is nog leuker, maar het maakt het wel moeilijk iets op te bouwen. ik ben nu bijna een week in boston en begin weer in een ritme te komen. vroeg slapen, opstaan, ontbijt en naar werk.

ik werk tegenwoordig aan een onderzoeksstage bij een behoorlijk prestigieus instituut. eentje waarvan je nog wel eens achter de oren wil krabben, denkend wat je precies hier eigenlijk wel te zoeken hebt. daar zit ik dan, doodgewone ‘nuchtere’ ‘nederlandse’ jongen dan tussen. niet zo lang geleden was ik nog ‘gewoon’ aan het studeren in nederland. het idee verder studeren was niet op de radar, laat staan naar het buitenland. ik was een redelijk goede leerling op de middelbare school, maar zeker niet de beste van mijn klas. om vervolgens het eerste jaar universiteit gigantisch op mijn bek te gaan met informatica. daarna een van mijn belangrijkste besluiten tot zover in mijn leven genomen: weloverwogen en lang nagedacht, uiteindelijk voor het hart gekozen, en besloten sinologie in leiden te studeren. dat ging erg goed. er hoorde ook een stage bij mijn studie: ik werd bij de meeste grote (internationale) bedrijven links en rechts afgewezen. tja, had ik maar economie of bedrijfskunde moeten studeren. ik deed uiteindelijk stage bij een klein consultancybedrijf in e-business omdat ik toch wel het idee had dat consultancy misschien wel iets voor mij was. zoals de meeste studenten die geen idee hebben wat ze willen, leek consultancy wel een geschikte richting. nou, de stage was me goed bevallen: want ik kwam erachter dat consultancy toch wel erg vrijblijvend was – je laat je betalen voor advies, en daar zit natuurlijk inherent al een moreel dilemma ingesloten dat je het moeilijk maakt totaal eerlijk te zijn. truths are hard to believe when one’s income is dependent on the lie.

geen consultancy, wat dan wel? maar voordat ik kon afstuderen moest ik toch echt eerst een afstudeerscriptie schrijven. ik had het (briljante!) idee om mijn interesses voor china en computers/internet te combineren – ik zou gaan schrijven hoe internetcensuur in china toch echt een onbegonnen zaak was! ik wist immers redelijk wat van de internettechnologie af. (al lezend kwam ik tot een totaal andere mening: internetcensuur was eigenlijk helemaal niet zo onmogelijk). aangezien deze scriptie hoogstwaarschijnlijk mijn laatste bijdrage ooit zou zijn in academische en wetenschappelijke zin, besloot ik eens het achterste van mijn tong te laten zien en een zo’n goed mogelijke scriptie te schrijven. daarna was het immers werken.

dat liep even anders. na mijn scriptie (die goed werd ontvangen) ging ik een jaar naar taiwan. het scriptie schrijven zelf was me goed bevallen – voor het eerst heb ik mezelf gepushed, mijn best gedaan en dat smaakte naar meer. in taiwan kwam ik erachter dat heel veel studenten daar een doel voor ogen hadden: een vervolgopleiding in amerika. het academische mekka. ik dacht ook, waarom niet? twee jaar werken in nederland, en twee jaar studie in amerika later, ben ik achtereenvolgens in los angeles, oxford, philadelphia, michigan state, hong kong, new york, taipei, palm springs, san francisco, beijing, londen en nu in boston beland.

ik ben op plaatsen geweest, waar zoveel mensen alleen maar van dromen. waarom heb ik dan wel dat voorrecht? waarom mag ik hier wel zijn? wat doe ik, of beter, wat ben ik, dat dit mogelijk maakt? dit is geen nutteloze oefening in denken, noch een narcistische reactie van het moment. wie je bent, heeft direct gevolgen voor wat je doet, voor wat je hoort te doen. je zelf is onlosmakelijk verbonden met het handelen. wie je bent, bepaalt hoe je je leven leidt. wie je besluit te zijn, bepaalt je handelen.

hoe handel je, hoe leid je je huidige leven, en wat zegt dat over jou?