Lawaaiprotest tegen Verdonk bij Slavernijherdenking

Het is misschien niet constructief, maar ik ben wel trots: een groot lawaaiprotest heeft ervoor gezorgd dat er een enorm duidelijk (niet gewelddadig!) signaal is afgegeven richting minister Verdonk en het huidig kabinet ten opzichte van het immigratie- en integratiebeleid. De Surinaamse gemeenschap, waarvan de meesten het eens zijn dat deze groep het meest geintegreerd is, gruwelden van de komst van Verdonk bij de slavernijherdenking en maakten het haar onmogelijk te spreken op deze bijeenkomst.

Ik ben blij dat er mensen zijn die opstaan en laten horen dat ze het oneens zijn met Verdonk en haar beleid. Dat het een groep is waarvan men vaak zegt dat zij het meest geintegreerd zijn is een fijne kanttekening. Ik heb niet de illusie dat Verdonk nu plotseling tot inkeer komt – maar zoals Hannah Arendt zegt: handelen is vooral het maken van een begin; wat er daarna gebeurt is niet binnen je bereik. Nu, er is een begin: een duidelijk signaal dat een groep Nederlanders het zwaar oneens is met het huidig beleid van Verdonk (me included). We moeten nu ook een begin maken met het opstellen van onze punten waar we het precies oneens over zijn met het beleid van Verdonk, zodat we constructief verder kunnen praten. Verdonk zei laatst niet onzinnige dingen in een interview in Vrij Nederland – er is hoop, nu er een begin gemaakt is.